Janów Lubelski (Ordynacki) w 1910 roku

Wesprzyj portal, udostępniając znajomym:

Tak opisywano Janów Lubelski w 1910 w czasopiśmie „Nowa Jutrzenka”:

Janów Ordynacki, miasto powiatowe w województwie lubelskim, położone osiem i pół mili od Zamościa. W roku 1610 zostało ustanowione miastem pod nazwą Janów przez Władysława IV, Króla Polskiego. Chociaż miasto zaczęło się budować już w roku 1618, jego formalne ustanowienie miało miejsce dopiero w roku 1687. W roku 1653 Janów otrzymał prawo magdeburskie oraz różne przywileje i jarmarki. Już na początku swojej egzystencji przeszło przez zarazę, a przechodzące często wojska, z powodu ciągłych wojen, ostatecznie doprowadziły miasto do niemal całkowitego upadku.

Pod koniec XVIII i na początku XIX wieku Janów osiągnął najwyższy rozkwit, dzięki istniejącym tam wówczas fabrykom cienkiego sukna, lecz po upadku w 1831 roku rzemiosło i przemysł podupadły całkowicie. Dziś, jako miasto zbyt oddalone od kolei żelaznej i rzek spławnych, Janów jest biednym, opuszczonym miasteczkiem. Z lepszej przeszłości Janowa pozostał jedynie przepiękny, murowany kościół, słynący cudownym obrazem Najświętszej Maryi Panny (niegdyś klasztor O.O. Dominikanów, którego fundację zatwierdził w 1660 roku Jan Zamoyski, wojewoda sandomierski). W ogrodzie miejskim znajduje się granitowy pomnik Tadeusza Kościuszki. Herb miasta, nadany przez Króla Władysława IV w 1640 roku, przedstawia Matkę Boską. Obecnie Janów Ordynacki ma ponad 7,000 mieszkańców, zajmujących się głównie wyrobem sukna, szewstwem i handlem.

Źródło:

Nowa Jutrzenka, 1910 nr 25 [http://dlibra.umcs.lublin.pl/dlibra/publication/2734/edition/2524/content – dostęp czerwiec 2024]

Kategorie:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *