14 stycznia 1945 roku, w atmosferze wielkich nadziei i entuzjazmu, odbyła się uroczystość inauguracji I roku akademickiego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. To wydarzenie miało miejsce w gmachu Gimnazjum Staszica w Lublinie, który wówczas pełnił rolę tymczasowej siedziby uczelni. Choć same wykłady rozpoczęły się już w listopadzie 1944 roku, oficjalne otwarcie uczelni miało miejsce dopiero w styczniu, kiedy uniwersytet mógł pochwalić się już w pełni ustaloną organizacją.
Wśród gości tej historycznej uroczystości znaleźli się najwyżsi przedstawiciele władz – Prezydent Krajowej Rady Narodowej, Bolesław Bierut, który został powitany przez hymn narodowy. Udział w ceremonii wzięli także Kierownik Resortu Oświaty, Stanisław Skrzeszewski, członkowie Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego oraz przedstawiciele lokalnych władz i środowisk akademickich. To był moment, w którym symbolicznie zaczynała się nowa era w polskiej edukacji i nauce, a Lublin stał się na nowo miejscem, które miało ożywić polską naukową tradycję po wojennej pożodze.
Dekret inauguracyjny odczytał rektor uczelni, profesor dr hab. Henryk Raabe, który powitał zebranych i nakreślił kierunki rozwoju nowej uczelni. Złożył również hołd tym, którzy oddali życie w czasie II wojny światowej, szczególnie polskim profesorom i pracownikom naukowym, którzy zginęli z rąk okupanta. Rektor podkreślił, że Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej miał być nie tylko miejscem kształcenia, ale przede wszystkim symbolem odbudowy polskiej kultury i nauki, która mimo zniszczeń wojennych wciąż miała silną wolę przetrwania.
Warto przypomnieć, że to właśnie dzięki decyzji Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z 23 października 1944 roku, powstał Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, którego celem było kultywowanie polskiej nauki i kultury. W jego nazwie upamiętniono najsłynniejszą polską uczoną, Marię Curie-Skłodowską, której życie i badania stały się wzorem dla kolejnych pokoleń. Uniwersytet miał stać się nie tylko ośrodkiem edukacyjnym, ale i fundamentem dla odrodzenia intelektualnego Polski.
Po odczytaniu dekretu inauguracyjnego, głos zabrał Stanisław Skrzeszewski, Kierownik Resortu Oświaty, który podkreślił, jak ważne było powstanie tej uczelni w trudnych powojennych czasach. Przypomniał, że uczelnia miała służyć nie tylko rozwojowi akademickiemu, ale również stanowić symbol nieustępliwości w dążeniu do odbudowy Polski.
Rotę, która stała się częścią tej uroczystości, można uznać za symboliczne wyrażenie misji i zobowiązań nowego pokolenia studentów UMCS. Była to przysięga, która miała łączyć pokolenia, a jej słowa brzmiały w sposób szczególny i podniosły:
„Jako student Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, ślubuję wiernie służyć Ojczyźnie, pogłębiając swoją wiedzę i umiejętności na rzecz rozwoju nauki i kultury polskiej. Będę dążyć do zachowania honoru i godności tej uczelni, przestrzegać zasad akademickich i szanować tradycje naszej wspólnoty. Moje działania, słowa i myśli niech służą dobru Polski, a moja praca niech będzie świadectwem niezłomnej woli budowy lepszego jutra dla nas wszystkich.”
To była obietnica młodych ludzi, którzy z radością i zaangażowaniem stawali na progu nowego etapu naukowego, będąc świadomi wielkiej odpowiedzialności, jaką ponosili wobec przyszłych pokoleń. Ta symboliczna chwila była ważnym elementem inauguracji, która na zawsze wpisała się w historię uczelni i miasta Lublina.
Warto dodać, że pierwsze lata działalności UMCS były czasem trudnym, ale pełnym zaangażowania i determinacji. Początkowo uniwersytet nie dysponował odpowiednimi budynkami, dlatego wykłady odbywały się w różnych lokalach wynajmowanych po Lublinie. Jednak już wkrótce, dzięki determinacji władz uczelni oraz wsparciu lokalnej społeczności, uniwersytet zaczął zdobywać niezbędne zaplecze. W 1945 roku otwarto pięć wydziałów: Lekarski, Przyrodniczy, Weterynaryjny, Rolniczy oraz Farmaceutyczny, a w kolejnych latach uniwersytet zaczął tworzyć pracownie i laboratoria, które stanowiły fundament jego dalszego rozwoju.
Źródło:
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej : 3 lata pracy, Lublin 1947.
Fot. lata 70. zabytek.pl
Dodaj komentarz