W styczniu 1928 roku w lubelskiej gazecie „Lubliner Sztyme” ukazała się wieść o utworzeniu nowego bloku politycznego w społeczności żydowskiej miasta. Blok Kirszboim–Prilucki miał połączyć świeckie środowiska kulturowe i oświatowe, aby wspólnie wystartować w wyborach do Rady Gminy Żydowskiej w Lublinie.
Dlaczego nowy blok?
Artykuł informował, że za inicjatywą stoją dwaj znani działacze – Eliasz Kirszboim i dr Noach Prilucki – którzy już zaczęli przygotowania do powołania komitetu inicjatywnego. Podkreślano, że w Lublinie Partia Ludowa (Folkspartej) i szerzej żydowski ruch narodowy dysponują silnym zapleczem, a nowy projekt ma „zjednoczyć postępowe siły wszystkich niezależnych grup i pojedynczych działaczy”.
Zamierzenia i kierunek działania
Autor tekstu akcentował kilka celów:
- Zjednoczenie środowisk – blok miał być mostem łączącym rozproszone grupy świeckie, które dotąd działały odrębnie lub w niewielkich stowarzyszeniach.
- Reforma samorządu gminnego – od lat kwestia wyborów do Rady Gminy Żydowskiej pozostawała otwarta. Blok planował zaproponować klarowny program naprawczy i ujednoliconą listę kandydatów.
- Ustalenie programu wyborczego – zapowiedziano powstanie komitetu inicjatywnego, który miał opracować szczegółowy plan pracy i kierunki działania. Dr Prilucki zapowiedział przyjazd do Lublina, aby uczestniczyć w posiedzeniu komitetu.
Znaczenie dla miasta
Inicjatywa, choć pozostaje w cieniu historii, pokazuje bogactwo życia politycznego żydowskiego Lublina. Oprócz dobrze znanych nurtów – religijnych, syjonistycznych czy socjalistycznych – istniała także świecka scena, której przedstawiciele chcieli dbać o edukację, kulturę i autonomię swojej społeczności. Powstanie Bloku Kirszboim–Prilucki było próbą instytucjonalizacji tych dążeń i wprowadzenia ich do struktury samorządu gminnego.
Źródło:
Lubliner Štime = Lubliner Sztyme R.1, nr 2 (20 stycznia 1928)
Dodaj komentarz