W latach 80. XIX wieku miasto nasze pomimo tego, iż posiadało już teatr (zwany dziś Teatrem Starym), postanowiło wzbogacić się o nowy przybytek.

Nasza redakcja natrafiła na ślad znachorki w jednym z numerów „Wisły”.

Wiadomość taką w 1914 roku podał „Tygodnik Ilustrowany”, zamieszczając dwa zdjęcia z połowy trasy.

Już w tym miesiącu zwykliśmy pisać o nowym przybytku sztuki teatralnej, który przy ulicy Namiestnikowskiej, a dziś Narutowicza swoje mury otworzył w 1886 roku.

W Lublinie jak i w innych miejscach kraju naszego przed okresem świątecznym w kościołach msze Roratne odbywały się poranne.

Przed wybuchem powstania listopadowego szpital wojskowy dla stacjonującego garnizonu znajdował się w jednym z budynków popijarskich (obecnie Narutowicza 2).

Dowiedziawszy się o tem, 11-go marca Kreutz powtórnie podstąpił pod Lublin. 

Informację taką możemy potwierdzić, gdyż odnaleziono wydanie „Gazety Warszawskiej” z 1862 roku (n. 296, http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/doccontent?id=80787 ), gdzie wiadomość o pożarze na ulicy Grodzkiej jest zawarta. Wiadomo, że w samym Lublinie próżno jeszcze szukać było prawdziwej, zawodowej straży (powstała w 1873 roku), lecz też i istniejące sikawki poradzić sobie z tak ogromnym pożarem nie mogły.  Tak więc do przeczytania artykułu sprzed 150 laty zapraszamy.

Artykuł przysłany przez p. Huberta Mącika.

Adam Lerue był rysownikiem, akwarelistą, malował obrazy olejne  i wykonywał ilustracje do książek.  Jego twórczość ograniczała się do tematyki miejskiej.Dziadek artysty – Adam Lerue, ożeniony z Agnieszką Lesnobrodzką, mieszkał w Dubience. Tam też urodził się i spędził dzieciństwo ich syn Józef. Pobierał on nauki najpierw w Zamościu, a następnie u Pijarów w Chełmie. Po odbytej praktyce zawodowej w Administracji Dóbr Ordynacji Zamojskiej powrócił do rodzinnej Dubienki, gdzie został … Continue reading „Adam Lerue”

Cytat przepisał pan Krzysztof Kuchciak. Wiadomości z Lublina w korespondencji Wincentego Dawida z 1 lipca 1857 roku (Gazeta Warszawska 1857 nr 188)