W lipcu 1934 roku w Abramowicach Kościelnych odbył się czterodniowy kurs higieny dla kobiet. Przeprowadziły go dwie higienistki z Katolickiego Związku Polek w Lublinie.

W pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości władze miejskie nie podejmowały się uruchomienia komunikacji autobusowej ze względu na trudności gospodarcze oraz z uwagi na czynione od roku 1919 starania w sprawie budowy tramwajów elektrycznych.

Księgarnia Kazimierza Kotlarskiego została założona w 1916 roku. Od tamtej pory rozwijała się dość powoli. Sprzedawała podręczniki szkolne, bruliony, farby, cyrkle, ołówki i tym podobne rzeczy.

W 16 marca 1917 roku powstało Towarzystwo „Pogotowie Ratunkowe w Lublinie” z inicjatywy majora Mariana Burzmińskiego, Polaka, Komisarza Rządowego władz austriackich. Siedzibą nowo-powstałej instytucji był Magistrat Miasta.

Wtedy to jeszcze nie były Czuby, lecz wieś Rury Bonifraterskie. Jeden z jej gospodarzy – Jan Powerski –  nieopodal torów (dziś mogło to być osiedle Widok) – odnalazł w 1928 roku drewniane naczynie w formie małej beczki.

Uniwersytet Powszechny im. Stefana Żeromskiego został powołany przez Zarząd Miejski 20 listopada 1935 roku.

W 1932 roku w naszym mieście powstała Lubelska Wytwórnia Części Lotniczych p. Władysława Stelmaszyka.

19 marca 1920 roku w Lublinie odbyły się specjalne uroczystości z okazji imienin Marszałka Józefa Piłsudskiego.

16 lipca 1923 roku miasto nasze było świadkiem ogromnego pożaru w Śródmieściu.

Po obu stronach Czerniejówki w dzielnicy Dziesiąta rozpościerają się ogródki działkowe.

W 1928 roku we wsi Wrotków doszło do brutalnego zabójstwa na weselu.

W październiku 1928 roku utworzono Szkołę Budownictwa. Początkowo mieściła się przy ulicy Leszczyńskiego 11.

Spółdzielczość mieszkaniowa w Lublinie rozwijała się dopiero po I wojnie światowej.

26 lutego 1922 roku Bystrzyca wylała ze swojego koryta.

W 1935 roku Dziesiąta była jedną z najmłodszych dzielnic Lublina. Miasto włączyło ją w swe granice w 1931 roku.

W okresie międzywojennym żołnierz polski otoczony był niezwykłą opieką.

Od bardzo, bardzo dawna znany jest temperament Polaków. Lublinianie? Też nie odstawali.

Po śmierci Józefa Piechoty Rada Miejska, przy akceptacji wojewody Józefa Rożnieckiego, czasowo powierzyła obowiązki prezydenckie dotychczasowemu wiceprezydentowi – Bolesławowi Liszkowskiemu.

Stosunkowo niewiele pisze się o światku przestępczym międzywojennego Lublina.

20 czerwca 1938 roku na Wólce Abramowickiej wybuchł wielki pożar.