Twój koszyk jest obecnie pusty!
Gwara Lubelska
garzć (gaszć), gdrztka (gäsztka)
garść, garstka, : „Nie dadzą mi garztki siecki”, pśń.„Urwę garzć powoju”; por.71, III, 492.
krzynoicek
miska gliniana; zdr. krzynowecelc; por.krzynow, krzynówek nieuz.ople bobrowe, Tinctura castorei, –
miedźwiedź
niedźwiedź; por.139.
reptuch por. maniak, rapcie
worek, w którym dają koniom sieczko
stązlca
wstążka, : „Spodobały mi się na dziewczynie stążki”pśń.; stnpka; stązecka; por.nieuż., 31, 146, nr. 281: stęga.
w doma
w domu; w dóma, : „Ni w polu roboty, ni wdóma”, por.59.
W tym miesiącu wspierają Nas:
- Usługi programistyczne i graficzne, Biuro REKLAMA
Wyrażenia owe zostały zebrane i opisane głównie z artykułu pt. „Przyczynki do nowego słownika języka polskiego” autorstwa Rafała Lubicza, znajdującego się w „Pracach Filologicznych” T. IV, z. 1. z 1892 roku. Praca ta zawierała zbiór prowincjonalizmów z Kujaw, Kaliskiego, Kieleckiego, Lubelskiego, Podlasia i Łomżyńskiego. Wypisano słowa odnoszące się do gwary lubelskiej, odnoszącej się nawet do dzielnic miast i innych miejscowości naszego powiatu.
Drugą publikacją z Lublina jest „Gwara uczniowska w Lublinie” autorstwa Franciszka Gucwy. Materiał został zebrany w kilku szkołach męskich w latach 1935 – 1937.
