Gwara Lubelska

gana

nagana, przygana, : „j, dany moje, dany, j Nie po- mogą gany”, pśń.

Miejscowość: Józefów, Ojców

nymta

macie: „komu ząb wyleci, to go rzucają na piec 1 pedają: Mysy, mysy, która słysy, nymta ten, däjta insy”; por.I, 126, II, 591.

Miejscowość: Ojców

spotknąć

spotkać: „go kto spotknie”, śmiałowo pt. lipnowski.

Miejscowość: Ojców

wciągnąć się

ująć się: „j bo to za sierotą niema sie kto uciąg- nąć”, pśń.

Miejscowość: Chmielnik, Ojców

W tym miesiącu wspierają Nas:

Usługi programistyczne i graficzne, Biuro REKLAMA

Wyrażenia owe zostały zebrane i opisane głównie z artykułu pt. „Przyczynki do nowego słownika języka polskiego” autorstwa Rafała Lubicza, znajdującego się w „Pracach Filologicznych” T. IV, z. 1. z 1892 roku. Praca ta zawierała zbiór prowincjonalizmów z Kujaw, Kaliskiego, Kieleckiego, Lubelskiego, Podlasia i Łomżyńskiego. Wypisano słowa odnoszące się do gwary lubelskiej, odnoszącej się nawet do dzielnic miast i innych miejscowości naszego powiatu.

Drugą publikacją z Lublina jest „Gwara uczniowska w Lublinie” autorstwa Franciszka Gucwy. Materiał został zebrany w kilku szkołach męskich w latach 1935 – 1937.