Twój koszyk jest obecnie pusty!
Gwara Lubelska
biedrula
krowa biała na grzbiecie
bielicha
krowa biała, –
ciągadło
drąg przyczepiony do grządzieli, do którego zaprzęga się woły albo konie; por. A-B. 621.
granicha
krowa graniasta
kawałcek
kawałeczek, kaz?=kajźe, gdzież?
Lejwięty Lej
dyngus, Kock: „Dziśleja”, mówią, lejąc wodę w śmigus
siwula
krowa siwa
terajsy
teraźniejszy: „terajsy dzień je dłuzsy”
wych
fijorów
źrubek
los do wojska=ros. żrebij
W tym miesiącu wspierają Nas:
- Usługi programistyczne i graficzne, Biuro REKLAMA
Wyrażenia owe zostały zebrane i opisane głównie z artykułu pt. „Przyczynki do nowego słownika języka polskiego” autorstwa Rafała Lubicza, znajdującego się w „Pracach Filologicznych” T. IV, z. 1. z 1892 roku. Praca ta zawierała zbiór prowincjonalizmów z Kujaw, Kaliskiego, Kieleckiego, Lubelskiego, Podlasia i Łomżyńskiego. Wypisano słowa odnoszące się do gwary lubelskiej, odnoszącej się nawet do dzielnic miast i innych miejscowości naszego powiatu.
Drugą publikacją z Lublina jest „Gwara uczniowska w Lublinie” autorstwa Franciszka Gucwy. Materiał został zebrany w kilku szkołach męskich w latach 1935 – 1937.
