W pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości władze miejskie nie podejmowały się uruchomienia komunikacji autobusowej ze względu na trudności gospodarcze oraz z uwagi na czynione od roku 1919 starania w sprawie budowy tramwajów elektrycznych.

W 1945 roku na wokandę sądową trafiła sprawa niejakiej pani C. – kontrolerki komunikacji autobusowej w czasie okupacji niemieckiej. 

Powstanie komunikacji autobusowej w Lublinie datuje się na rok 1914 i przypada inicjatywie prywatnej.