Poruszmy naszą wyobraźnię. Jest rok 1902. Z miasta ludzi żyjących, totalnego wrzasku, gwaru ulicy przechodzimy na sam skraj Krakowskiego Przedmieścia, skręcamy w lewo w ulicę Cmentarną (tak wtedy nazywała się ulica Lipowa).

Zazwyczaj przejeżdżamy nią, chcąc dostać się do Al. Racławickich, a więc ścisłego centrum Lublina.

Od końca drugiego światowego konfliktu zbrojnego podjęto trud odbudowy zniszczeń. W tym celu na posiedzeniu MRN powołano Komitet Odbudowy i Rozbudowy Lublina.

Do rąk naszych trafiła bardzo ciekawa publikacja, dotycząca budowy Domu Żołnierza.