Już w październiku 1944 roku Zamek Lubelski postanowiono przeznaczyć na cele kulturalno-oświatowe.To wówczas podjęto decyzję o urządzeniu tam Muzeum oraz Archiwum Państwowego. Potwierdzono ją uchwałą przyjętą przez aklamację, która spotkała się z bardzo pozytywnym odbiorem społeczeństwa lubelskiego.

Jednakże na rzeczywiste otwarcie muzeum potrzeba było jeszcze 13 lat. Odbyło się to w lipcu 1957 roku. Uroczystości zaczęły się o godzinie 12. Wtedy to Lublinianie tłumnie zebrali się przed stosunkowo niedawnym więzieniem. Punktualnie w południe dyrektor Muzeum Lubelskiego – mgr Irena Iskrzycka wygłosiła krótkie przemówienie. Następnie przemówił mgr. Mieczysław Ptaśnik.

Oficjalne otwarcie odbyło się z rąk przewodniczącego Pawła Dąbka, który wspólnie z gospodarzem miasta przewodniczącym Janem Ujmą przecięli wstęgę. Następnie przewodniczący Dąbek zabrał głos:

Ambicją nas wszystkich jest ażeby z Lublina zrobić poważne środowisko naukowe, kulturalne i gospodarcze. Otwarcie muzeum z tymi ambicjami jak najbardziej się zazębia.

Zwrócił się również do społeczeństwa, które powinno przyjść z pomocą w udostępnianiu eksponatów do wystawienia w muzeum. Pierwszym przekazanym wartościowym materiałem była teczka lubelskich sztychów Wyczółkowskiego przekazana przez przewodniczącego Dąbka.

Następnie goście zostali oprowadzeni po ekspozycji, po czym tradycyjnie podjęto ich lampką wina.

Źródło:

„Kurier Lubelski”, 1957 nr 107, [http://biblioteka.teatrnn.pl/ – dostęp październik 2016]

historyk, miłośnik historii Lublina. web-developer