Na przestrzeni wieków Lublin nawiedzało wiele epidemii (np. epidemia cholery w 1892 roku). Jedną z nich była plaga tyfusu plamistego. Z biegiem lat przedsiębrano dodatkowe kroki by uchronić miasto przez zarazą.

W ostatnich dniach w lubelska prasa rozpisuje się o postępujących pracach rozbiórkowych przy budowie Dworca Metropolitarnego. To duże przedsięwzięcie zwłaszcza, że obejmuje pracami nie tylko plac budowy, ale też obszar naokólny z ulicami 1-Maja, Pocztową, Gazową, Młyńską i Dworcową włącznie.

Główny wpływ na rozwój miasta miały decyzje polityczne, które miały źródło w ideologii państwowej i centralnym planowaniu gospodarki krajowej.

Tak wynika z informacji w Kurierze Warszawskim z 1885 roku. Jak wiadomo, kolej nadwiślańska zawitała do naszego grodu w 1877 roku.

Ach, co by to było gdyby nie II wojna światowa. 27 września 1938 roku rozpoczęto budowę fabryki Warszawskiej spółki „Zakłady Lilpop, Rau i Loewenstein”. Wmurowano wówczas jej kamień węgielny. Według planów miała tam rozpocząć się produkcja silników, mostów napędowych przednich i tylnych, układów kierowniczych, a także sprzęgieł i skrzyni przekładniowych.

I nie chodzi tu o morderstwo, czy ujawnioną kradzież czy bigamię. A nawet o wycięte drzewa. Rzecz miała miejsce w roku 1946.

Budynek ten zbudowano w latach 1927 – 1930 według projektu słynnego architekta Bohdana Konrada Eligarda Kelles-Krauzego.

Władysław Sławomir Jurgo, ps. „Sławek”, jeden z bohaterów „Lublina walczącego” – członek tajnych organizacji niepodległościowych – Narodowej Organizacji Wojskowej (NOW) i Armii Krajowej (AK).

Zdzisław Podkowa (ur. 1920.07.16., zm. 1942.11.03), jeden z wielkich bohaterów sentymentalnej powieści Igora Sikiryckiego: “Siedmiu Nieobecnych”, zbuntowany, „młody gniewny” – uczeń elitarnego, przedwojennego Liceum Hetmana Jana Zamojskiego, harcerz i członek bohaterskiej grupy Przysposobienia Wojskowego pod dowództwem kaprala Dercza z Liceum Hetmana Jana Zamojskiego w Lublinie z września 1939 r.

Budowa obecnego gmachu liceum Staszica (wówczas było to Gimnazjum), łączy się z osobą dyrektora Tadeusza Moniewskiego, który swój urząd objął w 1930 roku. To za jego kadencji udało się ukończyć nowy gmach.

Czytając relacje z przygotowań do II wojny światowej, można natrafić na informacje o kopaniu rowów przeciwlotniczych.

Trudne były pierwsze lata powojennej Polski, ale trzeba podkreślić dość wybitną organizację studentów KUL-u.

Oto przy ulicy Białej, wśród uczestników wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku jest niczym nie różniąca się mogiła 11-letniego Zbyszka. O jego losach opowiada film zrealizowany przez Lubelski Urząd Wojewódzki oraz Muzeum Narodowe w Lublinie.

Początki ruchu równouprawnienia kobiet w Lublinie oscylują wokół 1901 roku. Wówczas to powstało Koło Pracy Społecznej Kobiet, które działało nielegalnie. Do jego zadań należało m. in. prowadzenie tajnej szkółki elementarnej.

Obok przemysłu spożywczego znaczny był udział Żydów w produkcji mydła i świec w Lublinie.

Chedery istniały w latach 1864-1915, aczkolwiek ich sieć podlegała w poszczególnych latach znacznym wahaniom. Były to religijne szkółki żydowskie.

Przez trzy tygodnie saperzy wywieźli 200 ciężarówek amunicji. Z centrum miasta ewakuowano wielu mieszkańców. Gdyby któremukolwiek saperowi drgnęła wówczas ręka – to ścisłe centrum Lublina mogłoby zamienić się w zgliszcza. 

Serdecznie zapraszamy do lektury tekstu, który niedawno nadesłał nam p. Krzysztof Załuski.

Na obrzeżach Wrotkowa, jest taka przylegająca do ulicy Zemborzyckiej droga, którą niedawno nazwano imieniem Henryka Wolińskiego.

Już przed II wojną światową Zarząd Miejski zamierzał zbudować nowe pomieszczenia dla swoich wydziałów. Jak się okazuje plany te nie zostały porzucone nawet w obliczu rozpoczętej wojny.